malditos sean los curiosos y que los malditos sean curiosos:
la esencia de la poesía es una mezcla de insensatez y látigo...
....el gran Hank

viernes, 2 de enero de 2009

El tiempo que queda - SERGE REGGIANI

Cuanto tiempo... cuánto tiempo aún ¿años, días, horas, cuánto? cuando lo pienso, mi corazón late muy fuerte... mi país es la vida, cuánto tiempo... ¿cuánto?
Me gusta tanto, el tiempo que queda... quiero reir, correr, llorar, hablar, y ver, y creer y beber, bailar, gritar, comer, nadar, saltar, desobedecer. No he acabado, no he acabado. Volar, cantar, marchar, volver a salir, sufrir, querer, me gusta tanto el tiempo que queda
No sé ya dónde he nacido, ni cuándo, sé que no hace tanto tiempo, pero ¿cuánto? y que mi país es la vida, sé también que mi padre decía: el tiempo es como tu pan... guarda un poco para mañana.
Tengo aún pan, aun el tiempo, pero ¿cuánto? quiero jugar aun... quiero reir las montañas de risas, quiero llorar los ríos de lágrimas, quiero beber barcos enteros de vino de Burdeos y de Italia
Y bailar, gritar, volar, nadar en todos los océanos, no he terminado, no he terminado, quiero cantar, hablar hasta el final de mi voz.... me gusta el tiempo que queda...
quiero historias, viajes... tengo tanto que ver, tantas imágenes, los niños, las mujeres, los grandes hombres, los pequeños hombres, los marrants, los tristes, los muy inteligentes y los gilipollas, es divertido, los gilipollas me relajan, son como las hojas entre las rosas....
yo enloquezco, mi amor... cuando la orquesta se pare, bailaré aun.. cuando los aviones no vuelen ya, volaré completamente solo... cuando el tiempo se detenga... yo te amaré aun, no sé dónde, no sé cómo... pero te amaré aun... ¿de acuerdo?

domingo, 21 de diciembre de 2008


¿QUIÉN MUERE? - PABLO NERUDA

Muere lentamente quien no viaja, quien no lee,
quien no oye música, quien no encuentra gracia en sí mismo.
Muere lentamente quien destruye su amor propio,
quien no se deja ayudar.

Muere lentamente quien se transforma en esclavo del hábito,
repitiendo todos los días los mismos trayectos,
quien no cambia de marca, no arriesga vestir un color nuevo
y no le habla a quien no conoce.

Muere lentamente quien hace de la televisión su gurú.

Muere lentamente quien evita una pasión,
quien prefiere el negro sobre blanco
y los puntos sobres las "ies" a un remolino de emociones,
justamente las que rescatan el brillo de los ojos,
sonrisas de los bostezos,
corazones a los tropiezos y sentimientos.

Muere lentamente quien no voltea la mesa
cuando está infeliz en el trabajo,
quien no arriesga lo cierto por lo incierto
para ir detrás de un sueño,
quien no se permite por lo menos una vez en la vida,
huir de los consejos sensatos.

Muere lentamente, quien pasa los días quejándose de su mala suerte
o de la lluvia incesante.
Muere lentamente, quien abandonando un proyecto antes de iniciarlo,
no preguntando de un asunto que desconoce
o no respondiendo cuando le indagan sobre algo que sabe.

Evitemos la muerte en suaves cuotas,
recordando siempre que estar vivo exige un esfuerzo mucho mayor
que el simple hecho de respirar.

Solamente la ardiente paciencia hará que conquistemos una espléndida felicidad.

viernes, 26 de septiembre de 2008

Brooklyn Bridge


Batiscafo Katiuscas - ANTÒNIA FONT

batiscafo monoplaça, es teu focus a s'abisme
de ses aigües insondables, només tu les averigües.
batiscafo socialista redactant informe tràgic
"camarada maquinista a institut oceanogràfic"
batiscafo solitari dus un ruting planetari
"retxes de sol atravessen blaus marins,
ses algues tornen verdes i brillen ses estrelles
que ja s'ha fet de nit i es plàncton s'il·lumina
i canten ses balenes a trenta mil quilòmetres d'aquí,
retxes de sol atravessen blaus marins,
ses algues tornen verdes i brillen ses estrelles
que ja s'ha fet de nit i es plàncton s'il·lumina
i canten ses sirenes aproximadament per no existir"
batiscafo socialista redactant informe tràgic
"catedràtic yuri puscas a institut oceanogràfic"
batiscafo katiuscas fas un atlas visionari